het creatieve proces

Wanneer begint een project nu echt?

Is het op het moment dat je de naam in je schetsboek krabbelt? De eerste ideeën schetsen op een stukje papier? Of wanneer die eerste mail binnenkomt en je hoofd al begint te dwalen, ook al moet het budget nog volgen? Of misschien begint het op straat, online of in een magazine, wanneer je een grafisch element ziet en denkt: “jou bewaar ik, jij past misschien ooit in iets.”

Eerlijk? ik weet het niet echt.

Als creativiteit een te volgen stappen plan was, dan was het geen creatief proces meer. Dan is het meer een handleiding, iets lineairs. Waar blijft dan de magie?

Als je me vraagt waar een concept vandaan komt, zou ik alleen maar kunnen wijzen naar lossen momenten, flitsen. Mijn gedachten zijn vaak al verder dan ik ze kan volgen, alsof mijn hoofd een paar bochten sneller draait dan mijn stylo.

Het begint altijd met een goed gesprek, een vragenlijst, met de klant. Luisteren wat ze willen bereiken, wat hun dromen zijn. Hun doel en toekomst.

Creativiteit heeft soms meer weg van overleven dan van creëeren. Talloze ideeën proberen, heel veel schetsen en onderzoeken.

Twijfelen aan jezelf, onzekerheid, een gevecht met jezelf aangaan. Je zoekt, tast, denkt. Je struikelt. Een deadline hangt boven je hoofd. De klok tikt.

Gefocust op dat ‘aha’ moment.

Tuurlijk. Je zegt ja. Maar vanbinnen twijfel je, wil je nee zeggen. Gaan ze het goed vinden? Is het goed genoeg? Ze gaan het toch niet begrijpen. Afkeuren

Dat dit het creatief proces is. Het lijkt van buiten misschien op magie, maar van binnen voelt het als vallen, zoeken, en soms … zomaar iets vinden.